Szczecin Weterynarz

Archive for the ‘Encyklopedia chorób’ Category

Skręt żołądka

Skręt żołądka występuje w przypadku gdy w żołądku gromadzą się duże ilości gazów przez co żołądekrozciąga się powodując silny ból. Taki wypełniony gazami żołądek ma tendencję do obracania się wokół własnej osi przez co skutecznie powoduje zamknięcie wypustów – gazy nie mają ujścia ani do jelita ani do przełyku. Rozciągnięty żołądek zaczyna uciskać pozostałe organy, co prowadzi do lokalnych zaburzeń krążenia krwi. Stan zwierzęcia zaczyna pogarszać się w szybkim tempie, następuje osłabienie organizmu, utrata świadomości, dyszenie, gwałtowne powiększanie się jamy brzusznej.
Chociaż przyczyny do końca nie są znane udało się ustalić, iż wśród grupy o podwyższonym ryzyku wystąpienia skrętu żołądka są psy ras: dog niemiecki, bernardyn, wyżeł weimerski, wilczarz irlandzki, seter irlandzki. Ogólnie przyjmuje się, że wśród psów bardziej narażone są rasy z głęboką klatką piersiową, spożywające tylko jeden posiłek dziennie, jedzące pośpiesznie i nerwowo – łykając przy tym powietrze.

Uwaga aby ograniczyć wystąpienie skrętu żołądka do minimum należy ograniczyć wysiłek, ruch i stres na około godzinę po posiłku

Zakaźne zapalenie otrzewnej kotów (łac. Peritonitis infectiosa felinum) lub z angielskiego FIP (Feline infectious peritonitis) jest śmiertelną chorobą wirusową kotów.

Najczęstszą przyczyną zakażeń jest zakażenie poprzez krew (np. podczas walk kotów). Możliwe jest również zakażenie po spożyciu odchodów od osobnika chorego. Choroba moze rozwijać się powoli, jednak w przypadku dodatkowych czynników (stres, ciąża, inne zakażenia) rozwój choroby może przebiegać bardzo szybko.

więcej o chorobie

Wścieklizna (Rabies) zwana również wodowstrętem (hydrophobia) to choroba wywołana przez wirusa RABV. Cechą zasadniczą choroby jest nadmierne podniecenie oraz wściekłość/agresja – stąd nazwa choroby.

Wirus wścieklizny dzięki wysokiej odporności na procesy gnilne potrafi długo przetrwać w padlinie. Do zakażenia dochodzi w przypadku kontaktu bezpośredniego – ugryzienie, pokąsanie, oślinienie. Choroba może długo pozostawać w stanie utajonym (od dziesięciu dni do ponad roku).
Nie ma leku na wściekliznę dlatego zaleca się regularne szczepienie zwierząt przeciw tej chorobie.

więcej o wściekliźnie

Alergie u psów.

Rodzaje i przyczyny alergii

Alergia wziewna. Przyczyną wystąpienia alergii wziewnej u psów są te same alergeny wziewne co u ludzi, a więc: pyłki roślin, kurz i roztocze, zarodniki grzybów pleśniowych i naskórki. Kolejna pod względem ilości przypadków to alergia pokarmowa zwana również nadwrażliwością na dane składniki pokarmowe lub całe grupy pokarmów. Najczęściej jednak psy uczulają się na jeden składnik diety. Najrzadziej spotykaną alergią u psów jest alergia kontaktowa. Jest to rodzaj alergii powstały w wyniku stykania się czynnika uczulającego bezpośrednio ze skórą zwierzęcia. Z uwagi na pokrycie skóry sierścią psy są dosyć dobrze wyposażone przez naturę w celu uniknięcia takich przypadków alergii. Jednak występują one i najczęściej dotyczą miejsc pozbawionych owłosienia bądź z sierścią rzadszą – w pachach, pachwinach, na mosznie, brodzie, wargach oraz opuszkach palców. Alergie kontaktowe mogą również występować wokół szyi, ale tam diagnoza jest dosyć prosta – zazwyczaj powodem alergii są: obroże przeciwpchelne lub przeciwkleszczowe (tutaj czynnik uczulający to dichlorfos), obroże metalowe (czynnik uczulający nikiel), obroże skórzane (czynnik uczulający to stosowany przy garbowaniu chrom).

Możliwości leczenia.

Choroby alergiczne u psów występują coraz częściej. Stanowi to ogromny problem zarówno dla dotkniętych alergią zwierząt jak i ich właścicieli. Do tej pory w leczeniu alergii używane były i są nadal głównie leki sterydowe oraz rzadziej (słabiej działające) leki niesterydowe.
Można również wykonać badanie krwi, które ma na celu oznaczenie alergenów oraz wykonanie autoszczepionek. W naszej lecznicy prowadzimy od 2007 roku inny rodzaj leczenia przeciwalergicznego. Leczenie to opiera się na lekach izopatycznych. Głównym założeniem przy tego typu leczeniu jest wspomożenie organizmu – poprzez odpowiednią terapię ? nabrania cech możliwości identyfikowania i niszczenia alergenów we własnym zakresie. Organizm psa staje się przez to bardziej odporny a tym samym mniej podatny na ewentualne alergie. W samym tylko roku  2007 przeprowadziliśmy kilkanaście takich zabiegów, które w 95% przypadków kończyły się całkowitym sukcesem.

Zapraszamy do odwiedzenia naszego gabinetu weterynaryjnego oraz zapoznania się z pełnym artykułem dotyczącym leczenia izopatycznego. TUTAJ

Białaczka kotów (ang. feline leukemia)- choroba zakaźna wywoływana przez retrowirus FeLV (typ A, B i C) (ang. feline leukemia virus). Choroba ta uznawana jest za główną przyczynę zachorowań i śmierci młodych kotów. Białaczka kotów nie jest groźna dla człowieka ani dla innych gatunków zwierząt. Wirus wydalany jest wraz z wydzielinami (kał, mocz, ślina, mleko), jest stosunkowo mało odporny na czynniki środowiskowe – w temperaturze pokojowej traci zdolność do zakażania po kilku minutach, również powszechnie dostępne środki piorące i myjące niszczą wirusa.

Do zakażenia dochodzi podczas kontaktu bezpośredniego (mycie kociat przez matkę, pogryzienia) możliwe jest również zarażenie poprzez używanie wspólnych misek czy poideł. Najpodatniejsze na zakażenie są kocięta w wieku od czterech do piętnastu tygodni w szczególności przebywające wśród innych kotów w dużym zagęszczeniu.

Białaczka kotów jest chorobą nieuleczalną. Najskuteczniejszą metodą zapobiegania jest szczepienie ochronne. Szczepienie należy wykonać jak najwcześniej (zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii), wskazane jest również wykonywanie szczepień przypominających.

więcej o białaczce kotów

Parwowiroza jest zakaźną chorobą na którą najczęściej zapadają szczenięta do szóstego miesiąca życia. Parwowiroza psów pojawiła się stosunkowo niedawno (około 1981 roku). Pierwsze przypadki choroby występowały głównie w postaci sercowej w odróżnieniu do obecnie powszechniejszej postaci jelitowej. Głównymi objawami parwowirozy są biegunka (często z domieszką krwi), silne wymioty oraz bolesnością powłok brzusznych. Parwowiroza odznacza się wysoką śmiertelnością psów zakażonych. Zakażenie następuje najczęściej przez kontakt szczenięcia z kałem osobnika zarażonego bądź nosiciela – jest to główny powód dla którego nie powinno się dopuszczać szczeniąt do kontaktu z innymi psami jak i z miejscami w których inne psy przebywają.
Najskuteczniejszą formą walki z parwowirozą jest wykonanie szczepienia ochronnego.

więcej o parwowirozie…

Nosówka (nazwa łac. Febris catarrhalis et nervosa canum, nazwa ang. distemper) – powszechnie występująca wirusowa choroba psowatych charakteryzująca się wysoką zakaźnością, występuje głównie u szczeniąt w wieku od dwóch do pięciu miesięcy. Obok parwowirozy jest najgroźniejszą chorobą psów charakteryzującą się wysoką śmiertelnością oraz ciężkim przebiegiem.

Przyczyną choroby jest wirus CDV (nosówki psów – canine distemper virus). Źródłem zakażenia (drogą pokarmową lub kropelkową przez kontakt bezpośredni) są nosiciele choroby oraz zwierzęta chore. Zarażenie nosówką można potwierdzić badaniami laboratoryjnymi. Okres inkubacji wirusa trwa od trzech dni do tygodnia. Po przedostaniu się do organizmu wirus CDV mnoży się w migdałkach oraz węzłach chłonnych śródpiersiowych. Podczas rozwoju  zakażenia atakowane są komórki układu oddechowego, pokarmowego, moczowego, skóry oraz układu nerwowego.

Głównym elementem zapobiegania są szczepienia ochronne. Pierwsze szczepienie powinno wykonać się pomiędzy szóstym a  ósmym tygodniem życia zwierzęcia – należy pamiętać, iż szczepić można tylko zwierzęta zdrowe i odrobaczone.

więcej informacji o nosówce

Cukrzyca u zwierząt

Cukrzyca
Choroba metaboliczna powodująca podwyższony poziom glukozy we krwi.
Przyczynami choroby mogą być między innymi zapalenia trzustki, uszkodzenia wątroby, nadczynność przysadki. Najczęściej na cukrzycę zapadają zwierzęta starsze |powyżej 7 lat.

Objawami chorobowymi są:
1. polidypsja czyli wzmożone pragnienie
2. poliuria czyli częste oddawanie moczu
3. polifagia czyli wzrost apetytu
4. spadek masy mięśniowej

Stan zwierzęcia jest zazwyczaj dobry, nic go nie boli. Częściej niż zwykle występują infekcje skórne, następuje spadek odporności. Z czasem dochodzi do uszkodzenia wątroby, nerek, zmian w soczewkach oczu. Najczęściej dopiero wówczas zgłaszają się właściciele ze swoimi pupilami. Bardzo często poziom glukozy przewyższa kilku krotnie normy fizjologiczne. Diagnostyka tej choroby polega głównie na badaniu poziomu glukozy we krwi, jeżeli poziom jest niepokojąco wysoki należy wykonać dodatkowe badania. Przy okazji drugiego badania krwi trzeba oznaczyć enzymy wątrobowe ( GOT, GPT, AP, GGT ), mocznik, kreatyninę.
Leczenie to przede wszystkim podawanie insuliny oraz stosowanie diety niskocukrowej.